W swoim wykładzie performatywnym Zalewska zanurza się w języki tożsamości i wspólnoty, które wytwarzały się w Polsce po 1989 roku. Skupiając się na poszczególnych słowach i fenomenach czasów transformacji – czyli swojego dzieciństwa – artystka zwróci się także ku ich emocjonalnym ładunkom, i „polityce emocji” wytwarzanej przez słowa i obrazy właśnie, w transformacyjnej przestrzeni medialnej.
Przyswajając wiele niegdysiejszych „prawd objawionych” przez pryzmat doświadczenia dziecka, wystawionego jednak na raczkującą telewizję 24/7, artystka spróbuje spojrzeć na słowa i momenty polityczne po części także z rozmytej już perspektywy dorastającego dziecka czy nastolatki. Szczególnie interesuje ją jak w czasie postcenzury, kiedy to nastała wolność słowa, debata publiczna została w dużej mierze przejęta przez żargon czy logikę sukcesu, kapitału, w tym bezkrytycznej proamerykańskości, nad którą dziś możemy się na nowo pochylić. Blichtr i jednoczesny wstyd klasowy przykrywały wiele procesów, które przez to wydarzyły się pozornie „naturalnie”, czyli bez społecznej negocjacji, mediacji.
Zalewska zaprasza nas do cieni i strzępków tych procesów, z których przecież sama niewiele pamięta, poprzez archiwa, język, obrazy; zabierając poniekąd w podróż w czasie, który to skleił dzisiejszy język tożsamości i przynależności. W wykładzie połączy swoją poezję, fragmenty wypowiedzi telewizyjnych i tekstów prasowych z czasów transformacji, oraz fragmenty tekstów teoretycznych by spotkać ze sobą i nałożyć na siebie różnorodne, czasem sprzeczne komunikaty, i choć trochę ukazać mechanizmy tworzenia narracji poprzez zgęstniałe, przekręcone, oczernione czy wyniesione na piedestał słowa i obrazy.
Weronika Zalewska – artystka wizualna, poetka, czasem także kuratorka filmu eksperymentalnego i tłumaczka. Wykładowczyni w Pracowni Filmu Społecznego szczecińskiej Akademii Sztuki. Tworzy za pomocą różnych mediów: wideo, tekstu, dźwięku i działań zbiorowych, a jej sztuka krąży wokół tematów transformacji społeczno-ekonomicznych i ich wpływu na wytwarzanie kulturowych narracji i relacji. Absolwentka Sztuki Mediów na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie oraz Autonomicznego Formowania na Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Gandawie, studiowała także na kierunku art praxis w Dutch Art Institute. Pracuje czasem w duecie artystycznym z Martą Romankiv. kuratorskim z Eweliną Węgiel, i edukacyjnym-dyskursywnym z Dominiką Wasilewską. Związana z Biurem Usług Artystycznych oraz Obywatelskim Forum Sztuki Współczesnej. Mieszka i pracuje w Warszawie. W 2026 reprezentuje Polskę na Malta Biennale instalacją „Archiwum wahań” kuratorowaną przez Adę Piekarską.
